در سال 1998 ميلادي (1377 خورشيدي) براي جلوگيري از تخريب هر چه بيشتر اين شهر باستاني دوراونتاش، طي توافق به عمل آمده بين سازمان ميراث فرهنگي ايران، يونسكو، بنياد اعتباري ژاپن و همكاري موسسه كراتر فرانسه (موسسه بين‌المللي حفاظت از بناهاي خشتي) مطالعات مربوط به اقدامات مورد نياز حفاظت و مرمت محوطه ميراث جهاني چغازنبيل در زمينه‌هاي مختلف علمي آغاز گرديد. در اين رابطه يك پايگاه دائمي پژوهشي شامل بخش‌هاي آزمايشگاه، ‌حفاظت و مرمت، كتابخانه، رايانه، تالاركتيبه، بانك سفال و بخش اداري در موزه آثار تاريخي چغازنبيل و هفت‌تپه با عنوان مركز مطالعات پايگاه ميراث جهاني چغازنبيل و هفت‌تپه ايجاد و تجهيز شده است. چهارچوب كلي اين مركز، به دو بخش مطالعاتي و اجرايي تفكيك مي‌شود. در بخش مطالعاتي آن مواردي همچون مستندسازي، مطالعات باستان‌شناسي، معماري، زمين‌شناسي، شناخت مواد و مصالح، ‌زيست‌محيطي، حفاظت و مرمت، ژئوفيزيك و غيره گنجانده شده و در بخش اجرايي نيز انجام اقدامات حفاظتي و مرمتي مجموعه تاريخي بر مبناي اطلاعات بدست آمده در نظر گرفته شده است.